7. Metal Discharge - Bitola (5 - 7 June, 2026)
Photos: Ivona KochovХеви метал не познава раса, боја на кожа, религија, познава само срце
Зоран Соколовиќ, Infest
Домашните метал фестивали се бројат на прстите на една рака, па затоа повеќе од потребно е да бидат посетени од домашната публика за да може да дочекаме идни изданија во нив, наместо да згаснат во заборав. Еден од тие фестивали со засебна традиција е Metal Discharge, кој се одржа по седми пат во Битола на 5, 6 и 7 јуни оваа година на две локации, отворањето и затворањето на фестивалот беше пред Пиварата Бакревски (каде настапија LSD During War, Tremula, Inner Hate, Yamka, Short Fuse Hero, Brutal Sphincter), додека пак главната вечер на Ракометното игралиште. Јас имав можност да присуствувам само на главната вечер, па ќе ги споделам моите впечатоци од настапот на шесте бендови кои ја предизвикаа саботната ноќ да биде збогатена со гитарски дисторзии.
Секоја година се обидувам да присуствувам барем на главната вечер на фестивалот за да можам да ги согледам различните изданија со новитетите кои ги носат со себе. За да не биде све во трчање, оваа година решивме да тргнеме порано од Скопје за Битола, со цел да пристигнеме порано со двоиполчасовното патешествие, меѓутоа Марфи беше сопатник во автомобилот, кој одлучи да правиме еден пит-стоп кај автомеханичар во Велес, за да може да пристигнеме во Битола, воопшто, за едно 5 и пол часа. таму беа направени сите жртви на божествата и времето беше сончево, без облак на повидок, што е круцијално за да се прави концерт на отворено и избегне логистички кошмар. Токму поради исцрпувачките димензии на долго времетраење на овие целодневни фестивали мислам дека е непотребно да се ангажираат седум бендови, од кои првиот бенд, а и неговата публика ќе бидат препуштени на милост и немилост на жешкото сонце, па затоа редукцијата на шест бендови и почеток во 18:30 часот е идеална не само за почетокот, туку и за издржливоста на посетителите до самиот крај, за да не резултира со премор, одење дома или следење на последните бендови само од трибини. Се надевам дека во иднина ќе продолжат да ја употребуваат оваа формулација која се покажа дека работи за да ги угости 400-500 посетители за трите дена на фестивалот.
Битолскиот гитарист Кристијан Магденовски ја отпочна главната вечер со музички настап од неговата солистичка кариера, кого можевме да го гледаме минатата година на истата бина со неговиот бенд Lucent. Оваа свиреше композиции со неговиот инструментален квартет, од музичките домени на хард рок и хеви метал провениенција, кој направи многу добар избор затоа што една беше под влијание на британскиот хеви метал, друга на американскиот глам метал, трета на јужњачкиот хард рок звук, така што тој диверзитет и тоа како ја красеше солидната уиграна изведба на музичарите, успешно отпочнувајќи ја градација од хард рок кон потешките метал правци.
Скопјаните Unending Fury беа првиот треш метал бенд кој го погледнавме заедно со сонцето на кое не му се одеше зад хоризонтот. Димните машини и светлата не може да дојдат до израз при денското свирење, но квалитетот на бендот и тоа како независи од нив, затоа што немилосрдните рифови на гитара се домашен пандан на Slayer и Sepultura, а бластовите кои ги свири Александар Саздовски – Пуци се рафинирани низ годините и се причина плус да се направи јасна дистинкција меѓу нив и останатите бендови. Свиреа песни од единствениот нивен албум Negative Peace и гастербајтерството е причинител зошто не можеме да ги погледнеме толку често во живо, па сосема соодветен беше изборот да се стави црешна на шлагот со обработка токму од учителите на занаетот Sepultura.
Мешањето на редоследот на треш метал бендовите со пост хардкор односно металкор бенд помеѓу, исто така се докажа како добра одлука, за да се постигне диверзитет на фестивалската понуда и оплакне звучната палета. Како последна дестинација на европската турнеја на постхардкор бендот You беше токму настапот на фестивалот. Има раст во музицирањето на бендот од деби албумот We Sing the Blues до ЕП изданието River of Sadness, а звучната синергија особено е воочлива на бина каде музичарите колку што посветуваат време да се обратат на публиката подеднакво толку се вртат еден кон друг, ваејќи ја песната еден со друг, не само еден до друг. Изведоа и една нова композиција инспирирана од неодамнешните случаи на фемицид во нашата држава, што говори за ангажираното и освестеното проследување и коментирање на општеството.
Вториот треш метал бенд за вечерта беа битолчаните Skullcrush, кои се подвижна временска капсула на македонскиот треш метал од 2000-тите, особено кога ги изведуваат композициите Проклета ноќ, В.Р.К.О.Л.А.К. и Непокор, кои веќе се втемелени во домашната музичка ризница. Во нивниот енергичен настап беше вклучена и изведбата на новата композиција, која ја објавија ден пред започнувањето на фестивалот. На фестивалот постоечка е практика за доделување награди од спонзорите, како што се педалите на Џинкс за еден од гитаристите кои свират вечерта, а оваа година беше доделена гитара од анонимен донатор која во изборот од споделените тагирања му припадна на младо момче кое се надевам дека нема да му служи само за декорација во неговиот дом, туку ќе создава дела за паметење од нејзините жици и еден ден и него го погледнеме на фестивалот.
Финалето на вечерта беше посветено на странските бендови. Први беа словаците As They Rise, кои си поставија сопствени светлечки стробови, си ги понесоа нивните програмирани семплови со кои сезбогатува музичкиот израз, кои условно кажано звучеа најмодерно, свирејќи металкор и џент, со електронски секвенци, надоградени со два разноврсни вокали. Исто така изборот за отстапување на бендовите околу 40-тина минути за настап не само што беше запазено, туку имаше доволно простор за споделување импресии помеѓу настапите и да се оди до шанк. Дури и да не ти се погодил бендот по вкус, нема да биде долга агонијата на толерирање.
За бенд како As They Rise лесно е да се пополни минутажата, кога имаат само еден албум и предалбум на располагање, но не може истото да се каже и за вездите на вечерта, српскиот дед-треш метал бенд од Јагодина Infest, кои имаат зад себе седум албуми и колку и да сакаат нема да може ни фрагмент од нивната богата дискографија да го изведат, но затоа ќе направат место за култните The Last Cremation и Onward to Destroy, но и за композиции од новиот албум како Man-God и Songs of Violence. Можевте да седите дома и да гледате филм, ама вие одлучивте да дојдете тука и да поддржите андерграунд метал сцената, гласеше еден од исказите на Зоран Соколовиќ – Вандал, вокалот на Infest, едно од многуте обраќања кои ги упати до публиката пред почетокот на песните, во кои говореше токму за метал културата дека е едно големо семејство, унија, љубов, упатувајќи поздрав за луѓето кои пред две децении верувале во нив и ги поканиле да свират во Скопје, напоменувајќи ги и домашните бендови кои треба да бидат гордост на нашата музичка сцена. Поврзаноста на тој бенд со нашата држава е нераскинлива, бидејќи пред речиси 20 години нивниот деби албум Anger Will Remain беше издаден токму од Даре, авторот на фанзинот Вампир и издавачката куќа Terror Blast Production. Тоа бендот никогаш не го заборави и затоа свирењето на нашата територија за нив е како свирење пред своја публика. По завршувањето на фестивалот се упативме низ мракобесието на прилепско-битолските села, каде покрај неосветленоста на патот, фалеше само да ни скокне некој створ пред автомобилот, како почеток на секој хорор филм.
Фестивалите како Metal Discharge се значајни за домашните бендови да излезат од дувлата од гаражи и сенаменските кафулиња со дефицитарна опрема за озвучување, да се качат на бина и да може да го слушнеме нивниот звук како што е замислен да биде преслушан. Се надевам дека организаторите на фестивалот ќе направат драстични чекори во поглед на спонзорирањето на фестивалот, за да може да донесат поголеми светски имиња на Ракометното игралиште во идните години и дека од Градот Битола ќе сфатат дека имаат уникатна музичка манифестација која ја заслужува севкупната поддршка, за да биде и понатаму магнет за збирање на љубителите на метал музиката од сите страни на државата
Heavy metal knows no race, skin color, religion, it knows only the heart
Zoran Sokolović, Infest
Domestic metal festivals are few and far between, so it is more than necessary to be visited by the domestic audience so that we can have future editions of them, instead of their fading into oblivion. One of those festivals with a tradition is Metal Discharge, which was held for the seventh time in Bitola on June 5, 6 and 7 this year at two locations, the opening and closing of the festival was in front of the Bakrevski Brewery (where LSD During War, Tremula, Inner Hate, Yamka, Short Fuse Hero, Brutal Sphincter performed), while the main evening was at the Handball Field. I had the opportunity to attend only the main evening, so I will share my impressions of the performance of the six bands that caused Saturday night to be enriched with guitar distortions.
Every year I try to attend at least the main evening of the festival so that I can see the different editions of the festival with the novelties they bring with them. To avoid running around, this year we decided to leave Skopje for Bitola earlier, in order to arrive earlier with the two-and-a-half-hour journey, however Murphy was a passenger in the car, who decided to make a pit stop at a car mechanic in Veles, so that we could arrive in Bitola, in total, in about five and a half hours. All the sacrifices to the deities were made there and the weather was sunny, without a cloud in sight, which is crucial for holding an open-air concert and avoiding a logistical nightmare. Precisely because of the exhausting dimensions of the long duration of these all-day festivals, I think it is unnecessary to hire seven bands, of which the first band, and its audience, will be at the mercy of the hot sun, so the reduction to six bands and a start at 6:30 PM is ideal not only for the beginning, but also for the endurance of the visitors until the very end, so as not to result in fatigue, going home or watching the last bands only from the stands. I hope that in the future they will continue to use this arrangement that has proven to work to accommodate 400-500 visitors for the three days of the festival.
Bitola guitarist Kristijan Magdenovski started the main evening with a musical performance from his solo career, which we could see last year on the same stage with his band Lucent. This ear he played compositions with his instrumental quartet, from the musical domains of hard rock and heavy metal provenance, which proof to be a very good choice because one was influenced by British heavy metal, another by American glam metal, a third by the southern hard rock sound, so that this diversity and combined with the solid well-played performance of the musicians, successfully started the gradation from hard rock to heavier metal directions.
Skopje's Unending Fury were the first thrash metal band that we looked at together with the sun that did not want to go beyond the horizon. The smoke machines and lights may not be evident during the daytime performance, but the quality of the band is independent of them, because the relentless guitar riffs are a domestic counterpart of Slayer and Sepultura, and the blasts played by Aleksandar Sazdovski – Puci have been refined over the years and are another reason to make a clear distinction between them and other bands. They played songs from their only album Negative Peace and the living abroad is the reason why we can't see them live so often, so it was quite appropriate to put the cherry on the icing of the cake with a cover by the masters of the craft Sepultura.
Mixing the order of the thrash metal bands with a post hardcore or metalcore band in between also proved to be a good decision, in order to achieve diversity in the festival and offer a chance to clear the palette. The last destination of the European tour of the post hardcore band You was the performance at the festival. There has been growth in the band's musicianship from their debut album We Sing the Blues to their EP River of Sadness, and the sonic synergy is especially noticeable on stage, where the musicians, as much as they dedicate time to addressing the audience, turn to each other as much, crafting the song with each other, not just side by side. They also performed a new composition inspired by the recent cases of femicide in our country, which speaks to the engaged and conscious monitoring and commentary of the society.
The second thrash metal band for the evening was Skullcrush from Bitola, who are a moving time capsule of Macedonian thrash metal from the 2000s, especially when they perform the compositions Prokleta noc, V.R.K.O.L.A.K. and Nepokor, which are already firmly established as the domestic musical treasury. Their energetic performance also included the performance of a new composition, which they released the day before the festival began. The festival has an existing practice of awarding prizes from sponsors, such as Jinx pedals for one of the guitarists playing the evening, and this year a guitar was awarded by an anonymous donor, which, from the selection of shared tags of the festival on social media, and went to a young boy who I hope will not only serve as a decoration in his home, but will create memorable works from its strings and one day we will see him on the stage at the festival.
The finale of the evening was dedicated to the foreign bands. The first were the Slovaks As They Rise, who set up their own flashing strobes, brought their programmed samples with which they enriched the musical expression, which, conditionally speaking, sounded the most modern, playing metalcore and djent, with electronic sequences, enhanced by two diverse vocals. Also, the choice to give the bands about 40 minutes to perform was enough, and there was enough space to share impressions between performances and go to the bar. Even if the band isn't to your taste, the agony of tolerating it won't be long.
It's easy for a band like As They Rise to fill the schedule when they only have one album and a EP at their disposal, but the same cannot be said for the stars of the evening, the Serbian death-thrash metal band from Jagodina Infest, who have seven albums behind them and no matter how much they want to, they won't be able to perform even a fragment of their rich discography, but they will make room for the cult hits The Last Cremation and Onward to Destroy, as well as compositions from the new album like Man-God and Songs of Violence. You could have sat at home and watched a movie, but you decided to come here and support the underground metal scene, was one of the statements of Zoran Sokolović – Vandal, the vocalist of Infest, one of the many addresses he made to the audience before the start of the songs, in which he spoke about the metal culture as one big family, union, love, sending greetings to the people who believed in them two decades ago and invited them to play in Skopje, also mentioning the domestic bands that should be the pride of our music scene. The connection of that band with our country is unbreakable, because almost 20 years ago their debut album Anger Will Remain was released precisely by Dare, the author of the fanzine Vampire and the publishing house Terror Blast Production. The band never forgot that and that is why playing on our territory for them is like playing in front of their own audience. After the festival ended, we headed through the darkness of the Prilep - Bitola villages, where, in addition to the lack of lighting on the road, all it took was for some creature to jump in front of our car, like the beginning of any horror movie.
Festivals like Metal Discharge are important for local bands to come out of their garages and all-purpose clubs with inadequate sound equipment, to get on stage and let us hear their sound as it was meant to be heard. I hope that the festival organizers will make drastic steps in terms of sponsoring the festival, so that they can bring bigger world names to the Handball Field in the coming years and that the City of Bitola will realize that they have a unique music event that deserves the overall support, so that it will continue to be a magnet for gathering metal music lovers from all over the country.
