Разговор со Кокиче, за фестивалот Сепак се врти | A conversation with Kokiche, about Sepak se vrti festival

Тина: Како се чувствувате за свирката што ќе биде во сабота (на Сепак се врти), да ни кажете неколку анегдоти за како се спремавте, дали сте спремни и како мислите дека ќе биде, каков ви е планот.

Филип: Немаме конкретен план, само ќе се појавиме и ќе отсвириме. Имаме сет листа, ако е за утеха.

Раде: Имаме и нови песни

Тина: Значи ова ви е трет пат да свирите на Сепак се врти, би сакала да обрнеме малку внимание на самиот фестивал и на луѓето кои се обидуваат секоја година да ни организираат многу солидна, убава и енергетична програма. Оваа година, е втора година по ред да има повеќе градови. Годинава ги имаме Охрид, Кичево, Кавадарци и Скопје.

Би сакала да осврнеме на едно битно прашање, од кога почна сепак се врти да се проширува низ други градови и да ја децентрализира самата култура. Дали сметате дека овој фестивал е нужно да биде поддржан од општините во кои се организирани овие настани, и дали сметате дека според, од тоа што сте го виделе, и сте дел од организацијата, дали мислите дека се случува тоа моментално.

Раде: Дефинитивно треба поддршка од самите општини бидејќи таму свириме, и треба да се покрени иницијатива за да може тие да не финансираат и да може воопшто да се одржи фестивалот. Бидејќи не секогаш се случува вакво нешто, и од друга страна некој иницијативи од другите градови нѐ поддржуваат. Например од претходното сепак се врти, тогаш во Битола и во Прилеп нѐ поддржаа Пондер. Boiling Point во Куманово. Некои од општините и воопшто не нѐ поддржуваат, на пример во Кавадарци не ни го овозможуваат просторот кој што ние сакавме да го искористиме за фестивалот, не ни го даваат. Тие си имаат одредено некој простор во самиот град кој му е наменет за фестивали, и тој ни го даваат, што е некаде на почеток на градот. Кошаркарски терен. И само таму имаме дозвола да правиме вакво нешто. А во Охрид има една иницијатива 5 за 12, којшто ни помагаат за договарање на самиот фестивал таму, и прво требаше да се одржува на друго место од сега. Сега се одржува пред самиот влез на библиотеката Григор Прличев, и тие ни помагаат со дел од опремата – озвучување. И за жал нема друга поддршка. Самите општини треба да реагираат за да направат вакви работи повеќе да се случуваат, а не да се случи само еднаш и повеќе никогаш повторно. Треба да ургираат општините почесто да има нешто во нивните градови, пошто едноставно така ќе го збогатиме самиот културен живот и во сите други градови каде што нема.

Тина: Во суштина се поставува идејата да се поддржат и домашните уметници. Например во Охрид како град каде што многу често се случуваат настани каде што носат странски уметници, многу е битно таа општинска поддршка што тие ја добиваат, да ја добиеме и ние, дека сепак се работи за наши домашни, млади, возрасни, нови и стари уметници кои сепак сакаат да направат нешто и да остават трага во нашата држава и да покажат дека културата продолжува да постои покрај сите точки и запирки што ни ги ставаат.

Дарио: Тоа е еден дел од поддршката што ја имаме од наши другари и колективи што се базираат на слична идеологија и на се што е DIY, каде што сами си помагаме, но пред сѐ треба  од министерството да се поддржи ова, пошто се случува низ цела држава а плус треба и од општините, заради тоа што им гостуваме во градот и правиме нешто во нивниот град, и е нормално да се дадат барем основни услови за тоа што се случува пошто обично ништо вакво не се случува. Јас не знам за друг фестивал што се одржува низ цела Македонија. И тоа е апсолутно за поддршка за да може да се одржува и наредни години.

Тина: Дали сметате дека нашата традиција на DIY култура што ја имаме, и на сите овде ни е позната, дали сметате дека ефектира за тоа дали општините ќе одлучат нѐ поддржат или не. Дали е нужно да се стави  дека е DIY фестивал и што во суштина DIY значи.

Дарио: DIY значи do it yourself, и го правиш сам, заради тоа што немаш поддршка од надвор, а ако имаш поддршка од надвор, тогаш е секогаш добредојдена и може да се искористи за нешто да функционира подобро и да е на повисоко ниво. Да биде одржливо, сите изведувачи да бидат платени, озвучувањето да биде платено, превозот. Не е муабетот да правиме пари ние од тоа, туку да може да се одржи фестивалот без никој да вади пари од џеб.

Раде: Секако имаме многу млади којшто сакаат да го прават ова, без надворешна поддршка, кој ќе види што се случува тука. Сепак е нешто што е свежо, го немало со години на сценава и треба да има нешто што самата држава ќе го поттикне, да не биде само DIY, туку да помогне да се направи да има нешто интересно. Еве на пример Берово, од кај што потекнуваме јас и Филип, проблемот е дека таму никој не знае за ништо што се случува тука. Барем младите луѓе да знаат, тие знаат само за едно те исто што се случува во Берово. Го имаат истиот живот, таму свират само некои бош фаци.

Тина: Ова е нешто што ќе продолжи и кога организацијата ќе се смени, и кога ќе дојдат нови бендови, нужно е ова да живее и да постои

Дали сметате дека некој фали во програмата на сепак се врти, односно жанровски дали мислите дека фали нешто како дел од програма, или вие би сакале да видите како дел од програма.

Дарио: Јас мислам дека е опфатено моментално сѐ што се случува во алтернативната сцена.

Kokiche at their album promotion in Bookva, October 2025
Photo by Sara Bogoeva

Раде: Јас мислам дека единствено нешто што фали оваа година е метал. Претходна година имаше во Струмица цел ден само метал, и нешто како поп-панк од страна на Димиш, другите сите бевме метал

Тина: Да, таа сцена е доста жива сцена, и тоа е добро, и ете, можеби наредна година ќе има еден цел викенд само за метал.

Дали сметате дека нови бендови кои излегуваат треба да аплицираат за сепак се врти, и да не се срамат да аплицираат.

Раде: Дефинитивно, така ни пристапија Илија и Дивите, ни пишаа дали сакате уште еден бенд на сепак се врти. И ние баш во тој момент зборувавме за нив, и баш во тој момент тие ни пишаа нас. И така ги викнавме, но дефинитвно треба и други бендови да аплицираат, секако според мене лично треба да се до одредено ниво каде што се способни да се искажат, а не да се тазе излезен средношколски бенд. Да има карактер, да има сврха, да има прича.
Како и да е, во последните години се имаат појавено многу бендови , баш Персеида, дури и Големата Вода, каде што тројца од нив се дури и средношколци, а исто така ете и Корка.

Тина: Многу интересен момент во нашата култура што беше посочен, особено тука во Монотон, каде што јас сметам дека 2025 е најплодна година за бендови и за изданија и стварно феноменален период, и тој момент на средношколци каде што еве Корка, Големата Вода и Персеида, тоа што тие ја земаат инцијативата и го креираат е пред се за нив голем чин и голем чекор во нивниот живот да станат дел од оваа култура не само како публика туку и како луѓе кои творат. И сметам дека тоа е прекрасно што ете и сепак се врти ја дава таа можност на тие бендови да се искажат, и да дојдат и да покажат нешто ново. Дека и многу често се случува и за нас еве што не сме во средно, да ги слушаме едните исти пет бенда, и после ќе ти дојде преку глава и сакаш нешто ново ,немаш време да пребаруваш и слушаш нешто ново.

Сметам дека тоа е една од целите на сепак се врти

Раде: Дефинитивно, мора да е покажат тие бендови да ги слушнат и тие луѓе, не цело тоа да седи само во Скопје, и да не е само Скопска сцена, туку мора да се прошири тоа и други луѓе надвор од градот да ги дознаат.

Тина: Дали сметате дека има разлика и ефект од првиот сепак се врти до сега во однос на децентрализирањето на културата, дали според вас има момент кај што сте помислиле дека сега се дешава големото, или преселбата на култура.

Раде: Па не сеуште, тоа е постепен процес, не е нешто што се случува вака. Постепен процес кој што ќе трае со години, нема да има разлика само од ден до ноќ. Тоа мора цело време да се врти тркалото, да тера нештото напред, да се прават настани и различни концерти, дури и од странски бендови, да се развива културата што повеќе, за да разбере народот дека има нешто ново што се случува, видете, допрете го тоа што е ново, тука има многу нови бендови, слушнете ги и сигурно ќе ви се допаѓа нешто од тоа што ќе слушнете. Според мене треба време за да се развие сето тоа, и да дојдеме до некој степен кај што ќе кажеме дека: еј, ова може да функционира. Сигурен сум дека и многу други луѓе се имаат потрудено за нешто вакво слично, и претпоставувам се имаат одкажано од целото тоа.

Тина: Да, бидејќи не е лесен процес, поради фактот што ние како група на луѓе, и како некои коишто моментално работат на фестивалот, и од бендовите, се луѓе кои не се од Скопје, или живеат во Скопје а потеклото му е од друг град, нужно е да не е секогаш кога ќе дојде странски бенд да биде да свири само во Скопје, а имаме места и во Битола, Прилеп, Кочани. Нужно е да се случи таа децентрализација.

Раде: Дефинтивно, цело ова е поттик за подобро утре.

Дарио: Исто така е и искуство што на некој начин го нудиме на сите што ќе дојдат низ сите градови и ќе видат што е тоа што се случува во државата, дека има бендови, дека може да се свири, и може да се изразува, ако некој се мислел дали да свири или не, дали да направи бенд, дали да продолжи со нешто. Едноставно е поттик и пример дека еве, има бендови и нешто се случува. Исто така е искуство, затоа мене лично ми се свиѓа што е во различни градови, дека, нормално не сите луѓе се во Скопје, и низ другите градови нормално има луѓе што свират, сакаат музика, сакаат концерти но тоа не е нешто што им е достапно, можеби не биле на свирки, или немале можност да отидат на свирка, и е само некаков поттик и пример дека постои нешто.

Раде: Исто така, ќе додадам на тоа дека интернетот и стриминг многу помага во самиот факт луѓе да дознаат што се случува. Тоа е многу битно, дека има луѓе надвор од Скопје што сакаат да бидат дел од некои концерти или да присуствуваат или да слушнат нешто, што можеби го слушале и имаат шанса да ги слушнат во живо, дека некои од нив можеби не можеле да дојдат до Скопје на нивни концерт, и затоа е убаво да се прошета

Тина: Јас лично ова го гледам како нешто многу големо, дека е концентрирано тука, цело време има сѐ, се нешто се случува а за некој од страна е толку минорно. А и ние самите гледаме дека можеме, и имаме сила и наши бендови да одат и надвор, и ние да носиме странски бендови тука, и пред се сме многу плодни и сметам дека во наредните 5 години ќе биде уште дупло подобро од ова што е сега. На некаков начин се креираат тие нови ери, и добро е што имаме колектив на поддршка и публика и музичари и се се подобрува со тек на време, и треба позитивно на цело тоа да гледаме, иако имаме премногу како што реков, запирки и точки и проблематики, ама сметам дека иде натаму.

Ова беше делот за музичарите сега би се фокусирала малку на публиката. Често слушам дека луѓе повеќетопати излегуваат на вакви места само за да социјализираат, не се дојдени за тоа што е претставено пред нив. Дали вие сметате дека сепак се врти како фестивал претставува нешто како културен простор каде што луѓе доаѓаат и да научат и да видат нешто и да се инспирираат или почесто е луѓе да доаѓаат на фестивалот чисто како социјален настан само за да си го поминат викендот. И дали тоа е проблем според вас:

Филип: Не е проблем во никој случај, јас лично мислам дека луѓето доаѓаат ради различни причини, секој го наоѓа тоа што го бара, или пак не го наоѓа. Вака најопшто кажано, така да тој што е за музика дојден ќе си најде музика, тој што е дојден за дружба, ќе си најде дружба.

Раде: Не сметам дека тоа е најголем проблем, според мене воопшто не е ни проблем, тоа е само кој што си е дојден за што. И има многу луѓе кои си се дојдени само за музика.

Poster for the first day of Sepak se vrti festival in Ohrid

Дарио: И секако, музиката како уметност и како феномен е социјална ствар. Така да не може да се исклучат ниту да се одвојат двете ствари, можеби мислиш на тоа дека одиш на настан само за да бидеш виден. Но кој е муабетот дека си алтернативец или нешто, можеш да се правиш дека си алтернативец но може нешто ќе ти се допадне навистина. Тоа не е нешто што е проблем моментално кај нас, има многу други проблеми. И да, музиката е социјална ствар и треба луѓето да се дружат, заедно да искусуваат музика, да играат заедно, да дискутираат за бендот, додека се свири, после свирката, да си ги споделуваат искуствата, да запознаат нови луѓе коишто можеби не би ги сретнале во некој друг контекст, кој што имаат слични и заеднички интереси. Јас многу луѓе сум запознал поради тоа што посетуваат концерти, ради тоа што идат на свирки и тоа е некое заедништво и community кое се гради околу музиката што е многу позитивно.

Тина: Моето последно прашање за вас, дека еве вие сте дел, и ги гледате и луѓето кога не свирите и не сте публика, сигурно сте имале момент кога сте на страна и сте уморни, пиете пиво и гледате во другите луѓе, дали можете вие, според вас да ми кажете ако некој за прв пат дојде на сепак се врти, со каква слика вие мислите дека ќе си заминат за фестивалот

Дарио: Па има многу различни насоки во кои што може да замине муабетот.

Филип: За почеток, никогаш не стоиме на страна и не пиеме пиво тоа скоро никогаш не се дешава.

Дарио: Ако е рандом 50-годишен човек што никогаш не слушнал нешто такво, може да каже дека сме секташи или дека сме ненормални, или дека сме било што такво нешто.

Филип: Јас не се согласувам со тоа, мислам дека само е тој ненормален може да каже нешто такво.

Раде: Или некој гасер што е дојден во Охрид да помине да види и да си рече што е ова.

Филип: Сите бендови што свират се прилично спремни така да секој што е отворен сигурно добро ќе си помине.

Дарио: Се слагам, секој што е заинтересиран за било каква музика, може да чуе, да виде, да искуси како луѓето си поминуваат, шо се свири и се надеваме дека тоа би било позитивно искуство.

Тина: Немојте да ги пропуштите на втори мај во Охрид, Кокиче од 6 часот, кај библиотеката кај Григор Прличев заедно со Персеида, Алембик и Големата Вода.

---

Official poster of Sepak se vrti 2026

Tina: How do you feel about the gig this Saturday (at Sepak Se Vrti) Can you tell us a few anecdotes about how you prepared, whether you’re ready, what you think it’ll be like, and what your plan is?

Filip: We don’t really have a specific plan, we’ll just show up and play. We do have a setlist, if that’s any comfort.

Rade: And we have new songs.

Tina: This is your third time playing at Sepak Se Vrti, so I’d like to focus a bit on the festival itself and the people who try every year to organize a really solid, beautiful, and energetic program. This year, for the second year in a row, it’s happening across multiple cities, Ohrid, Kichevo, Kavadarci, and Skopje.

I’d like to touch on an important question: ever since Sepak Se Vrti started expanding into other cities and decentralizing culture, do you think it’s necessary for municipalities to support the festival in the cities where it’s held? And based on what you’ve seen and experienced as part of the organization, do you think that support is actually happening?

Rade: There definitely needs to be support from the municipalities, because we’re performing there. There should be some initiative so they can help fund us and make it possible for the festival to even exist. This kind of thing doesn’t happen all the time.

On the other hand, some initiatives from other cities do support us. For example, at a previous Sepak Se Vrti, in Bitola and Prilep we were supported by Ponder, and in Kumanovo by Boiling Point. But some municipalities don’t support us at all. For example, in Kavadarci they don’t allow us to use the space we wanted for the festival, they just don’t give it to us. They have a designated space in the city for festivals, and that’s the only one they allow us to use, which is somewhere at the edge of the city, a basketball court. That’s the only place where we’re allowed to organize something like this.

In Ohrid, there’s an initiative called “5 to 12” that helps us arrange the festival there. Originally it was supposed to be held somewhere else, but now it takes place in front of the entrance of the Grigor Prlichev library. They help us with part of the equipment, like sound. And unfortunately, there’s no other support.

The municipalities themselves need to react and make things like this happen more often, not just once and never again. They should push for more frequent events in their cities, because that’s how we enrich the cultural life in places where there currently isn’t much happening.

Tina: Essentially, the idea is to support local artists. For example, in Ohrid, where there are often events with foreign artists, it’s really important that the same kind of municipal support they receive is also given to us because we’re talking about local, young, older, new, and established artists who want to create something, leave a mark in this country, and show that culture continues to exist despite all the obstacles and limitations placed in front of us.

Dario: Part of the support we do have comes from our friends and collectives that are based on a similar ideology and on everything that is DIY, we help each other. But above all, this should be supported by the Ministry, because it’s happening across the whole country. And also by municipalities, because we’re guests in their cities and we’re creating something there. It’s normal that at least basic conditions should be provided for something like this, especially since usually nothing like this is happening. I don’t know of another festival that takes place across the whole of Macedonia. And that’s exactly why it absolutely deserves support so it can continue in the years to come.

Tina: Do you think that our tradition of DIY culture, which we all know well, affects whether municipalities decide to support you or not? Is it necessary to label it as a DIY festival, and what does DIY actually mean?

Dario: DIY means “do it yourself” you do things on your own because you don’t have outside support. But if there is outside support, it’s always welcome and can be used to make things function better and at a higher level. To make it sustainable, so that all performers can be paid, the sound system can be paid, transportation covered. The point isn’t for us to make money from it, but for the festival to exist without anyone having to pay out of their own pocket.

Rade: Of course, we have a lot of young people who want to do this even without external support, people who will see what’s happening here. It’s something fresh, something that hasn’t been present on the scene for years, and there should be something that the state itself encourages, not just leave it as DIY, but help make it into something bigger and more interesting. For example, in Berovo, where Filip and I come from, the problem is that nobody there even knows about what’s happening here. At least young people should know—they’re only aware of the same one thing happening there. They live the same life, and only the same mediocre acts play there.

Tina: This is something that should continue even when the organization changes and new bands come in it needs to live and exist.
Do you think anything is missing from the Sepak Se Vrti program? Genre-wise, is there something you’d like to see included?

Dario: I think right now it covers everything that’s happening on the alternative scene.

Rade: I think the only thing missing this year is metal. Last year in Strumica there was a whole day dedicated just to metal, and something like pop-punk from Dimish, while the rest of us were all metal.

Tina: Yes, that scene is very alive, which is great, maybe next year there’ll be a whole weekend just for metal.

Do you think new bands should apply to Sepak Se Vrti and not feel shy about it?

Rade: Definitely. That’s how Ilija and Divite approached us, they messaged us asking if we wanted another band on Sepak Se Vrti. And at that exact moment, we were actually talking about them. So we invited them.

 But yes, other bands should apply too. Although, in my personal opinion, they should reach a certain level where they’re able to express themselves, not just be a brand-new high school band. They should have character, purpose, a story. That said, in recent years many bands have appeared, like Perseida, even Golemata Voda, where three of them are still in high school, and also Korka.

Tina: It’s a very interesting moment in our culture, especially here in Monoton. I think 2025 has been the most productive year for bands and releases, a really phenomenal period. And that moment where high school students, like Korka, Golemata Voda, and Perseida, take the initiative and start creating, that’s a huge act and a big step in their lives, becoming part of this culture not just as an audience but as creators.

And I think it’s beautiful that Sepak Se Vrti gives them that opportunity to express themselves, to come and present something new. Because often, for those of us who aren’t in high school anymore, we end up listening to the same five bands over and over again, and it becomes too much, you want something new, but you don’t always have the time to search for it. I think that’s one of the goals of Sepak Se Vrti.

Rade: Definitely, those bands need to be heard by people. It can’t all stay in Skopje. It shouldn’t be just a “Skopje scene” it needs to spread so people outside the city can discover it.

Tina: Do you think there’s been a difference from the first Sepak Se Vrti until now in terms of decentralization? Has there been a moment where you thought, “this is it, this is the shift happening”?

Rade: Not yet, it’s a gradual process. It’s not something that happens overnight. It’s something that takes years. The wheel has to keep turning, things have to keep moving forward, events and concerts need to keep happening even from foreign bands, so the culture can develop more and more, and people can realize that something new is happening.

People need to see it, experience it, there are many new bands, and if they listen, they’ll definitely find something they like. It just takes time to reach a point where we can say, “this works.” I’m sure many others have tried similar things before and probably gave up.

Tina: Yes, because it’s not an easy process. Many of us, whether organizers or band members, aren’t originally from Skopje. It shouldn’t always be that when a foreign band comes, they only play in Skopje, we also have places like Bitola, Prilep, Kochani. This decentralization is necessary.

Rade: Definitely, this is all a push toward a better tomorrow.

Kokiche in Prilep at Sepak se vrti 2025
Photo by Sara Bogoeva

Dario: It’s also an experience we’re offering to everyone who comes across these cities, to see what’s happening in the country, that there are bands, that people can play, that they can express themselves. If someone was unsure whether to start a band or continue, this can be a push a kind of example that something exists and is happening. It’s also about access, not everyone lives in Skopje. In other cities there are people who love music, who want concerts, but don’t have access to them. Maybe they’ve never been to a gig. So this becomes a push, an example that something exists.

Rade: And the internet and streaming help a lot too, people find out about what’s happening. There are people outside Skopje who want to attend concerts, who maybe have listened to something and now have the chance to hear it live, because they couldn’t travel to Skopje. That’s why it’s nice that the festival moves around.

Tina: Personally, I see this as something very big. Everything is concentrated here, there’s always something happening, while for someone from outside it can feel very minimal. But we’re showing that we can, we have the strength to send our bands abroad and bring foreign bands here.

We’re very productive, and I think in the next five years it will be twice as good as it is now. In a way, new eras are being created. It’s good that we have a collective support from audiences, musicians, everything is improving over time. And we should look at it positively, even though there are many obstacles and problems. I think it’s moving forward.

Now I’d like to shift to the audience. I often hear that people come to these kinds of events mainly to socialize, not necessarily for what’s being presented. Do you think Sepak Se Vrti is more of a cultural space where people come to learn, see, and be inspired, or more of a social event where people just spend their weekend? And is that a problem?

Filip: It’s not a problem at all. People come for different reasons, everyone finds what they’re looking for, or maybe they don’t. That’s just how it is.

Rade: I don’t think that’s the biggest issue, in fact, it’s not an issue at all. People come for what they want. And there are many who come just for the music.

Dario: And of course, music as an art and as a phenomenon is a social thing. You can’t separate those two. Maybe you mean people who come just to be seen. But what does it even mean to be “alternative”? You can pretend to be something, but maybe you’ll genuinely like something anyway.

That’s not really a problem here, there are many bigger issues. Music is social, people should gather, experience it together, dance together, discuss the band during and after the performance, share experiences, meet new people they wouldn’t otherwise meet, people with similar interests. I’ve met a lot of people through concerts, through going to gigs. It creates a kind of community around music, and that’s something very positive.

Tina: My last question: since you’re part of this and you also observe people when you’re not playing, surely you’ve had moments where you’re just standing aside, tired, having a beer, watching others, if someone comes to Sepak Se Vrti for the first time, what kind of impression do you think they’ll leave with?

Dario: It could go in many different directions.

Filip: First of all, we’re never just standing aside drinking beer, that almost never happens.

Dario: If it’s a random 50-year-old who’s never heard anything like this, they might think we’re some kind of cult, or that we’re crazy, or something like that.

Filip: I don’t agree with that. I think only someone who’s close-minded would say something like that.

Rade: Or some random “gaser” passing by in Ohrid who just stops to look and wonders what this even is.

Filip: All the bands that play are pretty well prepared, so anyone who’s open-minded will definitely have a good time.

Dario: I agree. anyone interested in any kind of music can hear something, see something, experience how people are enjoying themselves, what’s being played. And we hope that it would be a positive experience.

Tina: Don’t miss them on May 2nd in Ohrid, at Kokiche from 6 PM, in front of the Grigor Prlichev library, together with Perseida, Alembik, and Golemata Voda.