Fletcher Tucker - Unlit Trail (Adagio830, 2020)
Не е тајна дека сум голем обожавател на Фил Елверум. Ги обожавам The Microphones, Mount Eerie и сè измеѓу што има направено. Пред неколку недели бев во Берлин, пребарувајќи низ разни продавници за плочи обидувајќи се да најдам некој негов албум на ЦД. Не го најдов она што го барав, но ме пронајде нешто што не знаев дека ми треба. Сопственикот на продавницата за плочи забележа дека барам ЦД-а од Фил Елверум, кои ги немаа, па помисли дека можеби ќе ми се допадне овој албум наречен Unlit Trail бидејќи уметникот што го направи, Флечер Такер, соработувал со Фил. Тој пушти дел од него на својот лаптоп и знаев дека ќе ми се допадне само од слушањето на тие 30 секунди или минута, па ја зедов последната касета што ја имаа и почнав да ја слушам на Bandcamp веднаш откако ја напуштив продавницата.
Беше мрачен, облачен ден. Дуваше ветер и почна малку да врне. Одев бесцелно со мојот фотоапарат. Штотуку ја преминав улицата додека воведната песна од албумот, Summoning, ми свиреше во ушите толку гласно колку што ми дозволуваше телефонот. Во првата минута и пол од оваа речиси 11-минутна инструментална песна, слушаме горење на оган и шумолење на лисја, што одлично ја поставува атмосферата на албумот. Мелодеон оргула свири дронови, меланхолични акорди додека шумолењето на лисјата престанува и во позадина се слуша ритмички, речиси перкусивен звук. Огнот продолжува да гори. Дотогаш веќе целосно бев внесен во овој албум.
Огнот и дроновското зуење на оргулата беспрекорно продолжуваат во втората песна, Beyond My Camp, придружена од подеднакво меланхолична класична гитара која свири три акорди во текот на целата песна. Во позадина има слаби ноти на пијано кои се менуваат помеѓу свирење ниски ноти и свирење мелодија во повисокиот регистар додека започнува пеењето. Не е изненадување што текстот е силно центриран околу природата, а суровата продукција навистина ги надополнува нежните вокали на Такер. Звукот на ѕвоната ја завршува оваа песна и ја започнува следната.
„Песната што ја барам
лежи надвор од светлината на огнот
во очите што светат
над мојот логор”
Visitation, третата песна на албумот, е доста интересна. Прочитав во белешките на албумот дека скоро сите инструменти што Такер ги свирел на овој албум, освен пијаното, се поврзани или со неговото сегашно родно место или со земјата населена од неговите предци. Оваа песна главно ги содржи ѕвоната, пеечката чинија (инструмент базиран на стоечкото ѕвонче кое се користи за некои будистички практики) и трскаста флејта што Такер ја направил од калифорниска трева слична на бамбус. Постојат повеќе слоеви на флејтата, со мали несовршености меѓу нив, создавајќи прекрасна дисонанца.
Emptiness Greets Form, четвртата песна на албумот, е уште една инструменталка. Дулцимерот свирен со гудало е главен елемент во песната, свирејќи дронови акорди што ме прават да се чувствувам тажно за време на едно слушање и надежно за време на друго, со тоа што двете сценарија резултираат во зјапање во една точка.
Дулцимерот продолжува како еден од главните елементи во следните две песни. Во Known by the Land, се враќаат класичната гитара и вокалите на Такер. Тој пее за природата, времето и непостојаноста, со истата нежна техника како во Beyond My Camp. Во Offerings Accepted, претпоследната песна на албумот, слушаме традиционална мелодија свирена на дулцимер.
„Песни издлабени од ридовите
додека празнината ја поздравува формата
Облаци скриени и откриени
додека минуваат меѓу камењата“
Во прекрасната завршна песна, Tree Root Stair, вокалите звучат речиси како ритуалско пеење над оргулите. Албумот завршува онака како што започна: со горечкиот оган и шумолењето на лисјата.
„Иако си ги напрегам очите
во темнината што се зголемува
и и се нудам слободнo
на бурата
неродениот ум
кој го делат каменот и дрвото
останува скриен
над секоја форма“
Unlit Trail е една фасцинантна долга композиција поделена на седум песни кои совршено се влеваат една во друга. На пакувањето на касетата пишува „Ова е снимка за ритуал и покана за влез во ритуален домен“, и успева да го повлече слушателот во тој домен додека го слуша албумот.
It’s no secret that I’m a huge Phil Elverum fan. I love The Microphones, Mount Eerie, and everything in-between that he’s done. A few weeks ago I was in Berlin going through random record stores trying to find any album of his on CD. I didn’t find what I was looking for, but I was found by something I didn’t know I needed. The record store owner noticed that I was looking for Phil Elverum CDs, which they didn’t have, so he thought I might like this album called Unlit Trail because the artist who made it, Fletcher Tucker, has collaborated with Phil. He played a snippet from it on his laptop and I knew I would love it just from hearing those 30 seconds or a minute, so I got the last tape of it they had and started listening to it on Bandcamp as soon as I left the store.
It was a bleak, cloudy day. The wind was blowing and it was starting to rain a little bit. I was walking aimlessly with my camera. I had just crossed the street as the opener of the album, Summoning, was playing in my ears as loud as my phone allowed. For the first minute and a half or so of this almost 11 minute instrumental track, we hear a fire burning and the rattling of leaves, which does a great job at setting the mood of the album. A Melodeon organ plays droning, melancholic chords as the rattling stops and a rhythmic, almost-percussive sound is heard in the background. The fire keeps burning. I was fully immersed by this point.
The fire and droning organ seamlessly continue in the second track, Beyond My Camp, joined by an equally melancholic classical guitar playing three chords for the entirety of the song. There are faint piano notes in the background that alternate between playing low notes and playing a melody in the higher register as the singing starts. It’s no surprise by this point that the lyrics are heavily centered around nature, and the raw production really complements Tucker’s gentle vocals. The sound of bells ends this song and flows into the next one to begin it.
“The poem that I seek
lies outside the fire’s light
in the eyes that shine
beyond my camp”
Visitation, the third song on the album, is an interesting one. I read on the liner notes that almost all instruments Tucker played on this album, excluding the piano, are connected either to his current homeplace or to land inhabited by his ancestors. This track mainly features the bells, the singing bowl (an instrument based on the standing bell which is used for some Buddhist practices), and a reeded flute which Tucker carved himself from a California native bamboo-like grass. There are multiple layers of flute, each varying slightly in pitch, creating a beautiful dissonance.
Emptiness Greets Form, the fourth track on the album, is another instrumental. The dulcimer played with a bow takes the spotlight of the track, playing droning chords that make me feel sad during one listen and hopeful during another, both scenarios resulting in me staring in one spot.
The dulcimer continues as one of the main elements in the next two songs. In Known by the Land, the classical guitar and Tucker’s vocals return. He sings about nature, time, and impermanence, in the same gentle technique as in Beyond My Camp. In Offerings Accepted, the penultimate song on the album, we hear a traditional melody played on the dulcimer.
“Songs carved from the hills
as emptiness greets form
Clouds hidden and revealed
as they pass among the stones”
In the beautiful closing track, Tree Root Stair, the vocals sound almost chant-like over the melodeon organs. The album ends the way it began: with the burning fire and the rattling of leaves.
“Though I strain my eyes
in the gathering dark
and offer myself freely
to the store
the unborn mind
shared by stone and tree
stays hidden
beyond all form“
Unlit Trail is a captivating long-form composition split into seven songs that perfectly flow in and out of each other. The packaging on the tape reads “This is a record of ritual, and an invitation to enter a ritual domain.”, and it manages to pull the listener into that domain while they’re listening to the album.
